Het was niet alleen maar lachen...

Eerste nacht met mijn kale koppie

Ik sliep super slecht. Het voelde zo raar, al die stoppels op je kussen. Heel gek was het. En ik had het koud. Ik ben zo benieuwd naar Jaidey haar reactie als ze wakker wordt. Ferry haalt haar uit bed. Zoals hij de laatste dagen elke keer doet. Alleen kan Ferry dit keer niet veel goed doen en roept ze alleen maar: ‘Mama, mama, mama’. Alsof ze het aanvoelt. Ferry legt haar naast me in bed. Daar lig ik dan met mijn kale koppie. Ze kijkt er niet naar op of om maar knuffelt mij. Veeg mij maar op. Ik zeg tegen Jaidey: ‘Kijk Jaidey, mama heeft nieuwe haartjes’. Ze kijkt en lacht. Ik zeg dan ook: ‘Moet je maar voelen, het kriebelt’. Als ze met haar lieve klein handjes over mijn hoofd aait lach ik en grinnikt ze vrolijk mee. ‘Gelukkig’, denk ik. Ze vindt het dus niet raar. Ik maak me klaar en als ik dan ook mijn pruik en muts op zet, zegt ze: ‘Nee mama... niet muts..’ Hihi! Ze moet daar nog meer aan wennen dan aan mijn kale koppie. Wat ben ik trots op haar! Eenmaal klaar breng ik Jaidey naar Villa Lilla en ga ik daarna even lekker op pad met mijn schoonmoeder. Een rondje action en een rondje ‘t Loo (winkelcentrum in Heiloo). Heerlijk, even de laatste dingentjes shoppen voor de babykamer. We nemen op de terug weg lekker vis mee voor de hardwerkende mannen! We eten gezellig samen. Daarna ben ik toch echt wel moe, vooral na zo’n rot nacht. Ik val op de bank in slaap. Ik heb mijn wekker gezet om 16:00 uur omdat ik Jaidey om 16:30 uur wil ophalen. Ik word dan ook pas wakker van de wekker, haal Jaidey op en we eten gezellig met zijn allen bij Wendy.Ik krijg ondertussen het filmpje van mijn lieve zwager Colin. Die jullie in mijn vorige blog hebben gezien. Hij heeft dit zó mooi in elkaar gezet. ‘s Avonds thuis kan ik dan ook alleen maar huilen. Donderdag was ik zo sterk en heb ik er geen traan om gelaten maar vrijdag had ik het slecht, best wel heel slecht. Ik kon niet stoppen met huilen en heb het filmpje wel 10000x bekeken. Ondanks alle tranen ben ik er zó blij mee dat dit allemaal is vastgelegd. Ferry troost me en we gaan optijd naar bed.

 

Zaterdag 25 november. 
Ik heb vannacht beter geslapen en heb lekker mijn muts op gedaan dus had minder last van het gekriebel en de kou. Ferry gaat vandaag aan het werk en ik start rustig op met Jaidey. Sinterklaas komt vandaag in Heiloo en ik wil daar eigenlijk wel heel graag heen samen met haar. Om 11:00 uur begint het en het is droog dus ik besluit toch om daar even te gaan kijken. Jaidey was super blij, dus mama ook! Op de terugweg, in de auto, viel ze al in slaap. Al die drukte en al die prikkels. Ferry die topvent van mij, is druk met de nieuwe kamer van Jaidey. Er moest nog een kledingkast komen. Hij wil het dan ook zo snel mogelijk af hebben. Door alle drukte en zijn eigen werk met zijn bedrijf blijft dat natuurlijk liggen. Ook hij moet veel regelen. We doen daarom Jaidey dus ook in bed bij mijn schoonmoeder zodat hij verder kan werken. Als ze wakker is ga ik nog even snel een rondje langs de slager met Jaidey, daarna komt Martine even koffie drinken.We eten wat en brengen Jaidey naar bed. We hangen even op de bank en gaan ons daarna klaarmaken, want we willen nog naar de verjaardag van Perry. Het was erg gezellig en ik voel mij super goed. We waren dan ook pas om 0:30 uur weer thuis. (Dat is voor mij erg laat de laatste tijd ;)) we duiken snel ons bed in en gaan lekker slapen.

 

Zondag 26 november.
Jaidey wordt om 06:45 uur wakker en we leggen haar lekker bij ons in bed. We doen weer rustig aan deze morgen. Het is super slecht weer en blijven daarom ook binnen. Na Jaidey haar slaapje wilde ik even naar de stad. Het is nu droog, dus even snel wat ruilen en gewoon even eruit om een frisse neus te halen. We drinken even een kop koffie en Ferry wordt gebeld door zijn moeder en zegt: ‘Ja. we komen eraan’. Waarop ik geïrriteerd reageer. ‘Ja hallo.. we gaan toch naar de stad?’ Het is al bijna 15:00 uur. Hij zegt: ‘Ja, mijn moeder heeft een cadeautje voor je’. Ik denk: ‘Dat kan toch ook als we terug zijn’? Maar goed, ik ben nog een beetje geïrriteerd maar bedenk me ook dat ze het goed bedoeld. We lopen dan ook naar haar toe en Ferry lacht ondertussen greinzig. Eenmaal bij zijn moeder binnen: SURPRISE!! Wauw!! Alweer verrast met een babyshower! Dit keer met mijn familie, fam. Van Fer en lieve vriendinnen van de Veluwe. Super leuk, super lief, super dankbaar! Weer zó verwend en genoten!

Nogmaals bedankt lieve vriendjes en familie!