Ferry houdt me goed vast.

Uitleg over hoe mijn dag gaat verlopen. #mariekezomerdijk

Dinsdag 14 november.
De dag van mijn aller eerste chemo. We brengen ‘s ochtends eerst samen Jaidey naar Villa Lilla om 09:00 uur. Daarna rijden we meteen door naar het ziekenhuis. Aangekomen in het ziekenhuis krijgen wij een berichtje dat Marieke er ook is, we wachten even op haar, vervolgens lopen wij samen naar de afdeling H5-Zuid gynaecologie.Ik meld mij aan en word gelijk verwezen naar de kamer waar ik deze dag moet verblijven. We lopen de kamer binnen en het is druk, de hele tafel zit vol. Er staan 4 bedden en 2 zijn er bezet, ze wijst mijn bed aan welke die dag voor mij is. We gaan eerst even aan tafel zitten wachten tot Nikkie ons alles komt uitleggen hoe mijn dag eruit komt te zien. Ze verwijst mij naar mijn bed waar ik mag gaan liggen en legt mij het ‘schema’ uit. Ze brengt het infuus aan en ik krijg als eerste vocht toegediend voor mijn nieren, daarna een aantal medijcijnen voor de misselijkheid en daarna komt het bruine zakje (de “chemo”). Toen die eraan werd gehangen moest ik wel even een paar tranen laten gaan, het is nu zo echt, dit gevecht is begonnen. Daar lig ik dan de hele dag aan het infuus, ik mag niet van de kamer af omdat ze mij in de gaten willen houden. Ze willen zien hoe ik op de chemo ga reageren. Ferry zit de hele dag naast mij, zo lief! Ik word wel moe en doe tussendoor een tukkie. Ik werd helemaal bezweet wakker en schrok enorm. Fer pakt een tissue voor me, gelukkig duurde dit niet lang en had ik daarna geen last meer. (Ook dit kan een bijwerking zijn van de chemo). Tussendoor komen ze nog wat eten brengen en vragen ze wat ik ‘s avonds wil eten. Verder praten Fer en ik over van alles en lezen we wat boekjes. Rond 16:00 uur komen ze vertellen dat het ongeveer nog 3 kwartier duurt. Fijn, dus tussen 17:00 uur en 17:30 uur ben ik hopelijk klaar en mag ik naar huis. (En ja hoor, dit schema klopte). Om 17:15 uur kwamen ze mijn avond eten brengen en op dat moment mocht mijn infuus er ook uit. Ik eet mijn eten op en we doen nog even rustig aan want heel de A9 staat weer eens vast. Thuis moet ik medicijnen innemen tegen de misselijkheid, voordat ik slapen, dat doe ik dan ook en ga lekker optijd naar bed. De nacht ging goed. Ik was wel veel wakker maar sliep over het algemeen wel heel snel weer. Alleen 1 keer werd ik wakker met enorme steken in mijn buik aan mijn banden, ik schrok hier zo van, dit had ik nog nooit gehad. Ik kon niet van mijn rug naar mijn linker of rechter zij, gelukkig trok dit snel weg en kon ik verder slapen.

 

 

H5-zuid #mariekezomerdijk

Mijn schema van vandaag. #mariekezomerdijk

Een dikke knuffel van mijn allerliefste man! #mariekezomerdijk

Woensdag 15 november.
‘S ochtends konden wij rustig aan doen want Jaidey logeerde bij Wendy.  We moeten 10:30 uur weer in het ziekenhuis zijn. Daar heb ik eerst een afspraak met de kapper, een intake gesprek over pruiken en doeken etc. Om 11:00 uur hebben wij een afspraak bij de verloskundige. We vetrekken om 9:15 uur van huis en zijn om 10:15 uur in het ziekenhuis. We lopen meteen naar de kapper en werden al gelijk geholpen. Ze legde ons van alles uit over verschillende pruiken, type haar etc. Ze meet mijn hoofd op en laat de kleurenstalen zien. (gelukkig heb ik hier al wat ervaring mee met die kleuren uit kiezen ;)) Ik vraag wanneer we die pruiken kunnen passen en hoe vaak ik daar eventueel voor terug moet komen. Ik zeg tegen haar dat ik maandag weer in het ziekenhuis moet zijn voor een gesprek en ik hoop dan ook dat ik dit kan combineren zodat ik niet weer heen en weer hoef. Gelukkig kan dit. Ze gaat er voor zorgen dat er maandag allemaal verschillende pruiken in mijn wensen en kleuren binnen zijn om te passen. Ik hoop dat er dan al een goede bij zit, zo niet gaat ze gewoon weer opnieuw wat bestellen, net zolang tot we er samen uit zijn en dat ik me er prettig bij voel. Klaar met de intake van de kapper lopen wij snel naar boven naar de verloskudnige, waar het helaas erg druk is en enorm uitloopt. We zijn pas om 11:45 uur aan de beurt in plaats van 11:00 uur. Maar goed, we krijgen wel een hele mooie echo van onze kleine man. Wat doet hij het goed in mijn buik. Hij is goed gegroeid en ze schatten hem nu al rond de 1829 gram! Wow! 3 weken geleden was hij nog 1300 gram, dit gaat dus de goede kant op en hopelijk kan hij nog 5 weekjes zo doorgroeien. Eenmaal klaar met de echo moesten we weer wachten in de wachtruimte omdat we daarna nog een gesprek hadden met de arts. Ze checken mijn bloeddruk, voelen aan mijn buik en alles is goedgekeurd! Ook vraag ik aan de arts hoe het zou kunnen komen dat ik afgelopen nacht ineens zo’n pijn had aan mijn banden. Zij vertelt dat dit niet perse met de chemo hoeft te maken te hebben, maar ook gewoon voorbereiding op de bevalling kan zijn. Ik zit toch in het laatste trimester en dan kan je vaker kwaaltjes krijgen zoals banden pijn, voor de weeën. Ik moet het wel in de gaten blijven houden en als ik twijfel of ik voel de baby minder in mijn buik dan moet ik natuurlijk meteen aan de bel trekken. Na al deze gesprekken is het inmiddels alweer 14:00 uur. We eten nog wat en gaan weer richting huis. Weer lekker ons meisje ophalen, want menn, wat zijn wij trots op haar! Ze doet het zo goed!

Ferry maakt een foto van me terwijl ik slaap.

Onze grootste trots, hier word je toch weer vrolijk van! #mariekezomerdijk